’n Nèje jas. Ja ik heb d’r inne gekocht. ’n Orzjineel stuk koeievel, in mekare genèjt en gelakt, krek op men moat. Knap stukske werk ùm vur men de goei koe te vèine ùm die lappe leer ùt te knippe. Pas zaag ik de koe wor ze ’t ùt geknipt han. ’n Stom gezicht, wor ze de lappe ùt geknipt han waare groate witte vlekke. De koe ston men skoapachtig ôn te kèke, rustig nerkend op wè gras. Arig bist, zo’n koe ès ge ’t goewd bekèkt. ’n Kop mè groate oge en twee nutteloze hores derop. ’n Groat lijf; unnen dikke pens en ’n giganties ùir deronder, me tepels tot ôn de grond. T groate logge lijf, gedrage dur vier dun poate. ’n Start me op ’t èind unne groate flos, krek ’n SM-zweepje woesjh. ’n Wonderluk stukske van moeier netuur, en neturluk ’n predukt van jôrrelang gericht fokke. Zo’n groat ùir, tis gewoon nie nermaal. Ellek kallef kan zunèige kepot zuipe ôn al die lieters romme. ’n Wandelende melkfebriek en onder ’t vel wè biefstuk en ham. Op ’t ùrste gezicht ’n stom nutteloos bist zo’n arig gevùrmd koebist, mar alles wetter ôn zit is nuttig vur de mens: de romme, ’t vlis en zellefs ’t vel.
Van zo’n vel dus, hebbe ze munne jas gemakt. ’n Zwarte lirre, me blinkende ritse; simbool van rok en rol. Alle rokkers van de wirreld, ollemol ’n koeievel um d’r lijf , vrimd wanne ès ge ’t zô bekekt.

Zellef docht ik wè hebbe rokmeziek en koei nou mè mekare te make.
Nou eik himmel niks. Mar wel wanner ge ’n por duzend rokkers op ’n wei jaag en ge zet vèuròn unne tôrre bokse ner en gè lot wè keruls op gietare krasse. Dan ston ze opins ès koei te gape nar vùrre. Strak tege mekare; koei doen dè alleen èster ’n bui regen ôn kumt.
Gewoon stôn op ’n afgemakt stuk wei, luister nar ’n bult kebaal boeh. Mè koeievel ùm d’r lijf friet eete van vier euro per bèkske, en hallefvolle glùskes skuim leegdrinke.
Mèlleke ja, leeggemolleke worde op zo’n bijeenkomst van koeieveldragers; siestematies verwijne oew euro’s ès snuw vùr de zon.

Mar nuttig? Tja, nie zô es de koe. Rokkers geve gin romme, alleen geld en dè kunde nie drinke. En de ingewande, ja in ’n enkel geval wùrter nog wellis ’n stuk dèrm of zo in ’n aander lijf geplèkt mar ’t miste wurt gewoon onder de grond gedouwd, of ze stoke ’t op: weg ermi. Tis nog sunt. Mar de jas blèf bove de grond. Toch nog gauw honderd euro wèrd op de rommelmèrt.

Toon Kunnings